maandag 23 mei 2016

Ramen en deuren

Ik is al weer een jaar geleden dat ik mijn laatste blog over mijn a.s. Shakerhuis schreef.

Na het maken van het naaitafeltje, wilde ik een begin maken met de wandkast, maar om deze te kunnen maken moet ik eerst het huis in elkaar hebben staan, zodat de wandkast precies achter de trap tot aan de buitenmuur uitgemeten kan worden.

Het 4 mm MDF van het huis ligt nog steeds te wachten om uitgezaagd te worden. Vanwege het stof wil ik dit buiten doen, maar elke keer als ik een dag er mee bezig wil, komt er wat tussen of het plenst van de regen!

Maar een hobby is een hobby en deze hoef je niet onder tijdsdruk uit te voeren, dus we wachten gewoon op een beter tijdstip. Met het oog op mijn miniatuur uitgave pot, welke de afgelopen maanden redelijk gevuld werd door mijn verjaardag en 25 jaar dienstjubileum, had ik nu even wat geld beschikbaar om een paar leuke miniaturen te kopen, welke ik nodig heb bij de bouw van het huis.

Kijk het zijn de buiten en binnendeuren, vierkante en rechthoekige ramen. Allemaal in 1:24 maat.
Overigens wel zo handig om ze nu te kopen, voor ik mijn huis uitgezaagd heb, want dan kan ik gelijk kijken of de openingen allemaal van goed formaat zijn afgetekend.

Ook kocht ik gelijk wat verlichting en een verlichtingsblok. Het leuke is dat als de spulletjes dan om je heen liggen, ik graag weer verder wil met dit huis.... Tot gauw dus!

donderdag 14 mei 2015

Naaitafeltje (2)

Gisteren was het de 3e bijeenkomst bij Willy en Willem dat ik aan het naaitafeltje voor het Shakerhuis 1:24 heb zitten werken. Zoals ik al eerder schreef in mijn vorige blog blijft het een lastig werkje, m'n door de hoeveelheid aan hele smalle en korte latjes om de laatjes schuifbaar te maken. Op een gegeven moment moest ik ook een stukje houtfineer aan Willem vragen omdat ik anders de schuifrail van de laadjes niet passend kreeg.

In het begin was ik veel met de figuurzaag bezig, maar op een gegeven moment heb ik toch maar gewoon een scherp mesje genomen, want dit gaat toch iets gemakkelijker. Nadeel is dan echter dat het lindehout sneller kan gaan scheuren, dus zo nu en dan moest er wel een stukje over gedaan worden.

Gisteren aan het eind van de avond was ik toe aan het rondhoutje, de tafelpoot. Ik kreeg een paar handige tips van Willem om dit op mijn nieuwe draaibankje uit te gaan proberen, maar toch heb ik vandaag gekozen voor een een 1:24 trapspijltje. Ik wil toch eerst het draaibankje gaan uitproberen met wat groffer werk, voor ik aan zo'n klein tafelpootje ga beginnen.

Ook vandaag nog de 3 pootjes gemaakt en nu staat het tafeltje te drogen. Op de laadjes moeten nog houten knopjes komen, klein.... Dus hier wil ik nog even over nadenken wat ik hier het beste voor kan gebruiken. Voor degene die nu met een leuke tip willen komen, het moet natuurlijk wel van hout zijn en niet breder dan een 1 mm.

Tafeltje is gemaakt van 1 mm dik Lindehout en is 3 cm hoog!

donderdag 2 april 2015

Naaitafeltje (1)

De laatste 2 bijeenkomsten bij de knutselclub ben ik bezig geweest met het naaitafeltje van Shaker. Ja weer in 1:24 natuurlijk. Erg lastig om te maken en de dragers zijn zo fijn dat je met de figuurzaag hier weinig meer mee kan doen, dus het mes en lineaal er maar bijgepakt. Dit mag eigenlijk niet van me, maar het is erg lastig om bijv. een latje van 16 mm x 1,5 mm te moeten zagen. en dan ook nog 4 gelijke latjes.

Gisteravond aan het eind van de avond liep ik er voor het eerst tegenaan dat ik met 1mm dik hout werk, In de meeste gevallen is dit goed te doen, een kleine afwijking van het patroon moet tenslotte kunnen, maar met de dragers van dit tafeltje komt het helaas niet goed. Ik moet inkepingen maken en op de laadjes ook nog een extra randje zetten, die dan weer net in elkaar glijden. Dit lukt dus niet als de rest van het tafeltje 1 mm is, dus ga ik thuis toch even ook de houtfineer toepassen in de meubelstukje. Houtfineer is net even dunner en mogelijk kan ik met 2 of 3 laagjes dan net weer de hoogte krijgen.

Ik houd jullie op de hoogte, voor nu even een foto gemaakt om te laten zien hoe dit tafeltje verder ontwikkeld wordt. Het tafelblad is trouwens 23 x 18 mm...

maandag 30 maart 2015

Naslagwerk voor het maken van meubels in Shaker-stijl

Het is al weer bijna een jaar geleden dat ik op dit blog mijn laatste update heb gegeven over de vorderingen in het Shakerhuis. Maar helemaal stil staat het project niet hoor!

In de zomer is de knutselclub stil komen te liggen, en in de wintermaanden kwamen we steeds niet tot afspraken, of we zaten bij elkaar en het bleef bij een kop koffie en een kletspraatje. Ook leuk, want je hoeft niet altijd iets te doen.

Maar hierdoor werd er wel veel over het project nagedacht en thuis was ik in elk geval bezig om inspiratie op te doen. Via Bol.com kocht ik 2 boeken met bouwtekeningen en deze liggen standaard in mijn leeshoekje om op een zondagmiddag even lekker in weg te duiken.



Vorige maand is de knutselclub weer gestart en a.s. woensdagavond komen we ook weer bij elkaar. Ik ben begonnen met het naaitafeltje, een heel precies en klein werkje, m.n. omdat ook dit natuurlijk weer in 1:24 moet gaan worden. Leuk om hier weer mee verder te kunnen en straks ook het resultaat te kunnen zien.

Het huis daarentegen, welke ik al eerder heb laten zien, is op de schop gegaan. Het model was wel goed, maar het MDF wat ik ervoor gebruikt had, was te dik. De muren vond ik veel te dik worden, ook omdat er nog houten latjes op de buitenwand gezet moesten worden. Door de dikte van de muren werd het huis ook erg lomp, compact en hokkerig.
De MDF 4 mm staat al weer een tijdje klaar om gezaagd te worden, maar als het nu ook nog een keer een beetje droog is op een dag dat ik vrij ben.... dan kan ik buiten beginnen met zagen.

zondag 6 april 2014

Kastje

Afgelopen week was er weer een knutselavond waarbij ik verder ging met een eerder gestart hangkastje.

Willy en Willem maakt de kastjes 1:12, en met bewondering heb ik naar het bureau van Willem zitten kijken.
Ik ga zelf kiezen voor een andere kast, maar wat een mooie strakke lijnen gebruikten de Shakers.

Ik vond het vandaag erg lastig om het deurtje passend te maken, maar vooral omdat het voorzien moet worden van 2 scharniertjes.
Ik wil proberen zoveel mogelijk het patroon van de 1:12 te blijven volgen, maar de scharniertjes worden nu wel heel klein. Daarom met koper folie een beetje aan het rommelen geweest om een eigen scharniertje te maken, maar dit gaat het niet worden.
Ik ga mogelijk een dubbelgeklapt stukje folie gebruiken om het kastje open en dicht te kunnen doen.
Wel een leuk resultaat weer voor deze avond en ook weer veel nieuwe dingen geleerd door gewoon te proberen.
Ik ga dit kastje thuis verder af te maken, zodat ik op de volgende knutsel avond met een nieuw meubelstukje kan beginnen.




donderdag 13 maart 2014

Meer achtergrondinformatie (5)

Privé-relaties verboden

door Frans Verhagen
 
 
In de Shaker-gemeenschappen had ieder lid zijn plaats, met een vaste set van opdrachten. De leiding berustte bij de Elders en Eldresses. Er waren ook Deacons en Deaconesses die de dagelijkse besognes regelden en Trustees die zaken deden met de buitenwereld. Binnen de dorpen was er een verdere verdeling in Families met ieder tussen de dertig en zeventig leden, gelijke aantallen mannen en vrouwen. De binnenste schil was de Center of Church Family, daaromheen waren Second en Third Families van bekeerlingen die minder lang deel uitmaakten van de gemeenschap.

De Shakers legden geen rigoureuze scheiding aan tussen Brethren en Sisters: ze woonden in hetzelfde gebouw, zij het in andere delen. De gebouwen hadden keurig verschillende deuren en eigen opgangen, maar daar bleef de scheiding bij. Om verleidingen te voorkomen waren privé-relaties verboden. Maar vriendschap mocht wel, was zelfs nodig om het gemeenschapsdoel te bereiken. Vandaar dat er union meetings werden ingesteld, waarbij kleine groepen informeel elkaar ontmoetten en soms zongen. Mannen en vrouwen zaten dan tegenover elkaar op een anderhalve meter afstand.

Jongens en meisjes waren wel strikt gescheiden. Kinderen kwamen of met bekeerde ouders, of als wezen. Shakers hoopten dat de kinderen die zo opgroeiden in hun gemeenschap zouden blijven, maar dat deden er relatief weinig. Dagboeken melden het vertrek van heel wat Believers. Opportunisten die heen en weer pendelden tussen de wereld en de family werden wel winter Shakers genoemd (dan was er minder hard werk op het land) of bread-and-butter Shakers. Het celibaat zorgde er in elk geval voor dat degenen die voor de Shakers kozen dat heel bewust deden. Ze waren bereid tot de opofferingen die nodig waren. En het resultaat was de overtuiging van Shakers dat hun manier van leven de weg was naar het heil.

donderdag 20 februari 2014

Meer achtergrondinformatie (4)


Verpletterende eenvoud


door Frans Verhagen

In het arsenaal van achttiende eeuws denken waren de ideeën van de Shakers niet bijzonder of opmerkelijk. Heel veel groepen dachten erover zich in utopische gemeenschappen terug te trekken, en ook het geloof in de Second Coming was gemeen goed. Hetzelfde gold voor het ervaren van heftige fysieke uitingen van geloofsdrift, het spreken in tongen en het hebben van visioenen. Wat de Shakers onderscheidde was het voorbeeldig en sober runnen van hun gemeenschappen, waardoor ze al snel aanzien en respect van hun buren verkregen.

Het ging zelfs zo goed, dat ze vanaf 1805 uitbreiding zochten naar het westen, naar de toenmalige frontier in Kentucky en Ohio. De omstandigheden daar leenden zich bij uitstek voor bekeerlingen, en het was daar dat het front van religieuze revivals zich nu bevond, iets dat Ann Lee trouwens al voorzien had. Vijf dorpen in Ohio en twee in Kentucky brachten de Shakers buiten de regio van New England, waar hun basis bleef.

Alle dorpen hadden min of meer dezelfde vorm, en de gebouwen leken vaak op elkaar omdat dezelfde vaklieden ze ontwierpen en bouwden. Shaker dorpen waren en zijn van een verpletterende eenvoud. Alles wat er niet toe deed, versierselen, ornamentatie, ontbrak. Iedere Family had zijn gebouw, er was een Meetinghouse voor gezamenlijke bijeenkomsten, werkplaatsen en daarbij bleef het. Aan het Meetinghouse werd vooral veel aandacht besteed: de spantenconstructies waren zodanig dat de ruimte voor bijeenkomsten zonder obstructies was van pilaren en steunmuren. In New Lebanon is nog het grote Meetinghouse te zien met een ingenieuze spantenconstructie die de grote open hal mogelijk maakte.

The Laws schreven zelfs voor welke kleuren gebouwen moesten hebben: het Meetinghouse wit (dat is de duurste verf), de houten gebouwen langs de straat in een lichte kleur, de stallen en andere werkgebouwen donkerder. In Hancock is dat nog goed te zien. Niettemin staat daar één van de wonderen van de Shaker-inventiviteit: de Round Barn van steen en hout, die dateert uit 1826. In het gebouw van drie verdiepingen staan de koeien op de begane grond, met hun koppen naar de binnenkant. Zo konden ze gemakkelijk gevoerd worden met het hooi dat op de eerste verdieping was opgeslagen en dat hooiwagens naar binnen konden rijden omdat de ingang op een hoger gedeelte was gebouwd. De mest werd in de kelder opgevangen en kon direct weer met karren worden afgevoerd. Het ontwerp was zijn tijd ver vooruit.