zondag 6 april 2014

Kastje

Afgelopen week was er weer een knutselavond waarbij ik verder ging met een eerder gestart hangkastje.

Willy en Willem maakt de kastjes 1:12, en met bewondering heb ik naar het bureau van Willem zitten kijken.
Ik ga zelf kiezen voor een andere kast, maar wat een mooie strakke lijnen gebruikten de Shakers.

Ik vond het vandaag erg lastig om het deurtje passend te maken, maar vooral omdat het voorzien moet worden van 2 scharniertjes.
Ik wil proberen zoveel mogelijk het patroon van de 1:12 te blijven volgen, maar de scharniertjes worden nu wel heel klein. Daarom met koper folie een beetje aan het rommelen geweest om een eigen scharniertje te maken, maar dit gaat het niet worden.
Ik ga mogelijk een dubbelgeklapt stukje folie gebruiken om het kastje open en dicht te kunnen doen.
Wel een leuk resultaat weer voor deze avond en ook weer veel nieuwe dingen geleerd door gewoon te proberen.
Ik ga dit kastje thuis verder af te maken, zodat ik op de volgende knutsel avond met een nieuw meubelstukje kan beginnen.




donderdag 13 maart 2014

Meer achtergrondinformatie (5)

Privé-relaties verboden

door Frans Verhagen
 
 
In de Shaker-gemeenschappen had ieder lid zijn plaats, met een vaste set van opdrachten. De leiding berustte bij de Elders en Eldresses. Er waren ook Deacons en Deaconesses die de dagelijkse besognes regelden en Trustees die zaken deden met de buitenwereld. Binnen de dorpen was er een verdere verdeling in Families met ieder tussen de dertig en zeventig leden, gelijke aantallen mannen en vrouwen. De binnenste schil was de Center of Church Family, daaromheen waren Second en Third Families van bekeerlingen die minder lang deel uitmaakten van de gemeenschap.

De Shakers legden geen rigoureuze scheiding aan tussen Brethren en Sisters: ze woonden in hetzelfde gebouw, zij het in andere delen. De gebouwen hadden keurig verschillende deuren en eigen opgangen, maar daar bleef de scheiding bij. Om verleidingen te voorkomen waren privé-relaties verboden. Maar vriendschap mocht wel, was zelfs nodig om het gemeenschapsdoel te bereiken. Vandaar dat er union meetings werden ingesteld, waarbij kleine groepen informeel elkaar ontmoetten en soms zongen. Mannen en vrouwen zaten dan tegenover elkaar op een anderhalve meter afstand.

Jongens en meisjes waren wel strikt gescheiden. Kinderen kwamen of met bekeerde ouders, of als wezen. Shakers hoopten dat de kinderen die zo opgroeiden in hun gemeenschap zouden blijven, maar dat deden er relatief weinig. Dagboeken melden het vertrek van heel wat Believers. Opportunisten die heen en weer pendelden tussen de wereld en de family werden wel winter Shakers genoemd (dan was er minder hard werk op het land) of bread-and-butter Shakers. Het celibaat zorgde er in elk geval voor dat degenen die voor de Shakers kozen dat heel bewust deden. Ze waren bereid tot de opofferingen die nodig waren. En het resultaat was de overtuiging van Shakers dat hun manier van leven de weg was naar het heil.

donderdag 20 februari 2014

Meer achtergrondinformatie (4)


Verpletterende eenvoud


door Frans Verhagen

In het arsenaal van achttiende eeuws denken waren de ideeën van de Shakers niet bijzonder of opmerkelijk. Heel veel groepen dachten erover zich in utopische gemeenschappen terug te trekken, en ook het geloof in de Second Coming was gemeen goed. Hetzelfde gold voor het ervaren van heftige fysieke uitingen van geloofsdrift, het spreken in tongen en het hebben van visioenen. Wat de Shakers onderscheidde was het voorbeeldig en sober runnen van hun gemeenschappen, waardoor ze al snel aanzien en respect van hun buren verkregen.

Het ging zelfs zo goed, dat ze vanaf 1805 uitbreiding zochten naar het westen, naar de toenmalige frontier in Kentucky en Ohio. De omstandigheden daar leenden zich bij uitstek voor bekeerlingen, en het was daar dat het front van religieuze revivals zich nu bevond, iets dat Ann Lee trouwens al voorzien had. Vijf dorpen in Ohio en twee in Kentucky brachten de Shakers buiten de regio van New England, waar hun basis bleef.

Alle dorpen hadden min of meer dezelfde vorm, en de gebouwen leken vaak op elkaar omdat dezelfde vaklieden ze ontwierpen en bouwden. Shaker dorpen waren en zijn van een verpletterende eenvoud. Alles wat er niet toe deed, versierselen, ornamentatie, ontbrak. Iedere Family had zijn gebouw, er was een Meetinghouse voor gezamenlijke bijeenkomsten, werkplaatsen en daarbij bleef het. Aan het Meetinghouse werd vooral veel aandacht besteed: de spantenconstructies waren zodanig dat de ruimte voor bijeenkomsten zonder obstructies was van pilaren en steunmuren. In New Lebanon is nog het grote Meetinghouse te zien met een ingenieuze spantenconstructie die de grote open hal mogelijk maakte.

The Laws schreven zelfs voor welke kleuren gebouwen moesten hebben: het Meetinghouse wit (dat is de duurste verf), de houten gebouwen langs de straat in een lichte kleur, de stallen en andere werkgebouwen donkerder. In Hancock is dat nog goed te zien. Niettemin staat daar één van de wonderen van de Shaker-inventiviteit: de Round Barn van steen en hout, die dateert uit 1826. In het gebouw van drie verdiepingen staan de koeien op de begane grond, met hun koppen naar de binnenkant. Zo konden ze gemakkelijk gevoerd worden met het hooi dat op de eerste verdieping was opgeslagen en dat hooiwagens naar binnen konden rijden omdat de ingang op een hoger gedeelte was gebouwd. De mest werd in de kelder opgevangen en kon direct weer met karren worden afgevoerd. Het ontwerp was zijn tijd ver vooruit.

    


 

 

 

zondag 2 februari 2014

Huis gezaagd

Vandaag was het lekker weer, waardoor ik op de oprit met de decoupeerzaag even de grote lijnen van het huis kon uitzagen.
Nu moet het nog verder verfijnd worden en de ramen en deuren moeten er nog uitgehaald worden, maar door even een paar foto's te maken, krijg ik alvast even het idee hoe het gaat worden.
Ook even mijn tafel en zitbanken erin gezet of ze onder het raam passen, en ja, de 1:24 shakermeubeltjes komen goed uit in dit huisje
Gelijk een goede motivatie om snel verder te gaan.
Tot gauw!




 

vrijdag 31 januari 2014

Meer achtergrond informatie (3)


Deel 3:

Superioriteit


door Frans Verhagen

 
Mother Lee reisde twee jaar lang rond in New England, vaak beschimpt en verjaagd. In die jaren na de Onafhankelijksoorlog riep een groep Engelsen met het pacifisme als boodschap niet direct de warmste gevoelens op. Bovendien was er weerstand tegen de zelfverklaarde superioriteit van de manier van leven en geloven van de Quakers, terwijl het opheffen van privé eigendom en het propageren van het celibaat de gevestigde orde bedreigden. Vooral dat celibaat werd argwanend bekeken, omdat de groep wel degelijk uit mannen en vrouwen bestond. Geruchten over perverse seksuele gewoonten en orgieën zouden de Shakers altijd achtervolgen, net als verhalen over het castreren van bekeerde mannen en het vermoorden van onwettige kinderen.

In 1784 stierf Ann Lee, uitgeput, in Niskeyuna waar de groep zich had gevestigd. Haar opvolgers slaagden er binnen een paar jaar in om honderden bekeerlingen te vinden en, belangrijker, de doctrine van de Shakers nauwkeuriger vast te leggen. Eén van de belangrijke besluiten was om zich terug te trekken uit ‘de wereld' - perfecte levens waren anders wel erg moeilijk. De grote boerderijen van een aantal nieuwe leden boden de mogelijkheid om eigen gemeenschappen te stichten.


  

 
Onder leiding van Joseph Meacham werden Shakerdorpen opgezet, grote communes waar de nieuwe Gospel Order de regel vormde. Wie zich bekeerde bracht alles wat hij had in de gemeenschap in. Hele gezinnen werden lid van de Shakers, aangetrokken door de eenvoud, de veiligheid, en het gemeenschapsgevoel, allemaal zaken die in de turbulente Amerikaanse samenleving ver te zoeken waren.

Uit angst voor al te snelle, en uiteindelijk teleurstellende bekeringen, stelden de leiders bovendien verschillende niveaus van toewijding in. Nieuwelingen moesten na een jaar een formele Convenant tekenen, waarin totale toewijding aan de gemeenschap werd beloofd. Vanaf 1792 waren ze in staat mensen uit te sturen om gebedsgroepen officieel om te zetten in communes. De Shakers bleven zo heten, als een soort geuzennaam, hoewel de wijze van geloofsbeleving en vooral de typerende dansen al in 1794 werden veranderd. Meacham styleerde de dans, in een eenvoudige, door iedereen gelijk uit te voeren dans in plaats van de wilde, schuddende en trance-achtige geloofsuitingen.


Niettemin bleven de diensten van de Shakers ongebruikelijk. De gelovigen zaten niet rustig in de kerk, luisterend naar een predikant, maar dansten met zijn allen, de mannen aan de ene kant van de ruimte, de vrouwen aan de andere. Ze bewogen zich allemaal precies gelijk, begeleid door liederen.

 

Idioot gespring, vond de schrijver Ralph Waldo Emerson, en dat geschud met hun handen, alsof het hondepoten zijn. Volgens een andere toeschouwer leek het op iets tussen een wandelstap en een dansje, waarbij de Shakers met hun handen schudden zoals pinguïns waggelen. In elk geval was het interessant genoeg om veel buitenstaanders te trekken naar de zondagsdiensten in de Meetinghouses.

Voor de Shakers gaf het dansen hen een gevoel van union, van gezamenlijkheid. De danspasen bleven ook belangrijk om de band met Mother Ann en de oorspronkelijke Believers levend te houden. Later moedigde Lucy Wright, Meachams opvolger, de Believers aan om hun getuigenissen uit te spreken tijdens bijeenkomsten, en hymnes en gezangen te zingen. Aan de dansen werden andere passen toegevoegd, zoals de Square Order en de Sacred March.


zondag 26 januari 2014

Tafel met 2 zitbanken

Thea 1:24 / Willy 1:12
Vorige week woensdag was het weer knutselavond bij Willem en Willy. Het was al weer even geleden, dus het werd hoog nodig tijd om weer verder te gaan.

De laatste keer wat ik bij het tafelblad blijven hangen, en thuis met zoveel andere dingen bezig dat ik niet de rust heb kunnen vinden hier mee bezig te gaan.
Daarom heerlijk om vanavond rustig de voeten van de tafel uit te kunnen tekenen en te zaken. 1:24 in combinatie met lindehout wil nog wel eens betekenen dat het mis kan gaan, zo ook bij mij. Had ik één van de pootjes net met de figuurzaag uitgezaagd, breekt er een stukje af. Weer overnieuw beginnen dus.
Hierna veel schuren. Lastig om het precies symmetrisch te krijgen, maar ook dit is een kwestie van aanleren omdat het zo klein is.

Willy's Tafel en banken 1:12
Ondertussen waren Willy, Willem en Jenny ook gezellig bezig met hun projectjes en zo werd het met elkaar weer een gezellige avond.


Willem liet me nog een mooi boek zien met verschillende bouwtekeningen van de Shakermeubels. Zeker de moeite waard om me hier ook iets meer in te verdiepen de komende maand.




Meer achtergrond informatie (2)


Deel 2:

Religieuze koorts


door Frans Verhagen

De wortels van de Shakers liggen in het Engeland van de achttiende eeuw, in de sloppenwijken van Manchester. Daar leidde Ann Lee, geboren in 1736, een marginaal bestaan in een liefdeloos huwelijk en grote armoede. Haar gezondheid had zwaar te lijden onder zwangerschappen en miskramen, haar geestelijke gesteldheid onder haar kleurloze bestaan en de vroege dood van haar vier kinderen. Ann Lee was diep gelovig en hunkerde naar tekenen dat haar geloof haar zou redden uit haar deprimerend bestaan. Deze tekenen vond ze bij een groep Quakers die bij hun regelmatige bijeenkomsten werden bevangen door een religieuze koorts die zich uitte in schudden en heftig heen en weer bewegen. Ze wierp zich op als leider van de groep, die bekend werd als de Shaking Quakers, begon te prediken en tegen het establishment te schoppen.

Ze belandde in de gevangenis, en daar, zo vertelde Ann Lee later, werd ze bezocht door Jezus zelf, met wie ze voortaan verbonden was als de vrouwelijk kant van God op aarde. Ann Lee, voortaan Mother Ann, was de nieuwe manifestatie van de Messias, Jezus Christus vertegenwoordigde de mannelijke kant en zij de vrouwelijke. Ook had ze in haar cel bedacht dat een leven zonder zonden gemakkelijker viel vol te houden als je je hield aan eenvoudige regels: openbare biecht, eenvoud, celibaat en de perfectionering van het dagelijks leven. In Engeland leverden deze ideeën vooral hoon op en vervolging.

In 1774 vertrokken Lee en een aantal volgelingen naar New York, in de hoop dat ze in Amerika hun geloof beter konden praktizeren. In de stad konden ze nauwelijks het hoofd boven water houden; pas toen ze in 1776 verhuisden naar upstate New York, vlak bij Albany, slaagde de groep erin een leefbare gemeenschap te vormen. Dit deel van Amerika beleefde in die jaren de ene na de andere geloofsrevival, en de Shakers waren gewoon één van de vele sekten. Vooral armen en arbeiders bleken open te staan voor boodschappen van redding, materiële veiligheid en spirituele rust. Bovendien boden de intensheid van het dansen, de trance, het spreken in tongen en de hallucinerende visioenen een uitweg uit de dagelijkse ellende.

Geleidelijk aan kwamen mensen luisteren naar Mother Ann en haar Shaking Quakers. De diensten met de onvoorspelbare oprispingen zouden de praktijk van de eerste Christenen weerspiegelen, in ere hersteld met de Second Coming in de vorm van Mother Ann. Wie zich verder hield aan de sobere leefregels van de Shakers, wist zich verzekerd van redding.




zondag 19 januari 2014

Bouwtekening

Eerder had ik al aangegeven dat ik in een PPH-tijdschrift een Engelse Cottage had gevonden, die mogelijk als model kon staan voor mijn Shakerhuis 1:24.

Ik wil de bouwtekening niet 1:1 overnemen, maar ook mijn eigen ideeën erin verwerken, daarom van de week aan de tafel begonnen met de tekeningen en gisteren ook daadwerkelijk het op hout uitgetekend.

Het is mijn eerste eigen bouwtekening. Telkens weer kwam ik tijdens het tekenen zaken tegen, die niet passend waren en waar ik ter plekke dan weer een oplossing voor moest bedenken. Leuk om te doen. Het casco van het huis is nu klaar, het dak moet nog wel uitgetekend worden, maar dit doe ik later als het huis in elkaar gelijmd zit, het lijkt me dan gemakkelijker om alles uit te meten.

De tekening heb ik afgelopen weekend nog even met mijn zoon (19) doorgenomen met de vraag of het zo kan gaan lukken. Ook hij kwam nog met een paar ideetjes, natuurlijk juist weer een toevoeging wat ik net niet uit deze MDF plaat kan halen, dus maandag maar weer even naar de bouwmarkt voor een nieuwe....

En nu met de zaag in het hout en alles netjes uitzagen.




zaterdag 18 januari 2014

Meer achtergrond informatie (1)


Op internet kwam ik informatie tegen, geschreven door Frans Verhagen.
Frans Verhagen is publicist en hoofdredacteur van amerika.nl. Hij schrijft dagelijks over de Amerikaanse en Nederlandse politiek en geeft commentaar in diverse media.

Het stuk geeft opnieuw een helder beeld hoe de Shakers in de vorige 2 eeuwen leefden en werkten. Voor mij belangrijk om een goede sfeer in mijn Shakerhuis neer te kunnen zetten, dus vandaar dat ik er voor kies om ook deze informatie op mijn blog te plaatsen.

Ik zal het wekelijks in 8 delen plaatsen:



Deel 1:

De Shakers, een oude religieuze gemeenschap

door Frans Verhagen
Van alle religieuze utopistische sektes die in de 18de en 19de eeuw werden opgericht zijn de Shakers de langst overlevende. Gemeenschappelijke eigendom, celibaat en eenvoud van leven waren de kenmerken.
Voor wie het vervullen van de dagelijkse taken een eerbetoon aan God was. Al doende maakten de Shakers meubilair en gebruiksvoorwerpen die nu enorme antiquaire waarde hebben en ontwikkelden ze een stijl die overal gekopieerd wordt.

Misschien overleven de Shakers de twintigste eeuw nog, maar het zal kantje boord zijn. De laatste Believers, zoals ze zichzelf noemen, zijn op leeftijd en al een jaar of dertig geleden besloten ze geen nieuwe leden meer te accepteren. Tot ieders verrassing echter nam de belangstelling voor deze utopistische religieuze groep ineens sterk toe, en mogelijk verschaffen de drie relatief jonge Brethren de Shakers nog een toekomst. Misschien komt het door de hernieuwde interesse in religie en spiritualiteit, of de nostalgische of new-age-geïnspireerde liefde voor eenvoud, zuiverheid en zelfs celibaat, of wellicht is het gewoon de populariteit van de meubels en gebruiksvoorwerpen die ze maakten: over gebrek aan belangstelling hebben de Shakers niet te klagen.

In 1850, toen deze sekte zijn hoogtepunt bereikte, was Hancock Shaker Village één van de 19 Shaker Societies in de Verenigde Staten. Meer dan zesduizend mensen, mannen en vrouwen, woonden in deze utopistische leefgemeenschappen, en terwijl de ene na de andere community (in die tijd een populair concept) het loodje legde, waren de Shakers onwaarschijnlijk succesvol. Toch was het keerpunt nabij: aan het eind van de eeuw begonnen de eerste gemeenschappen te sluiten. Maar gelukkig zijn niet alle sporen uitgewist.

Omdat de Shakers zo'n eigen en specifieke stijl hadden, bleef er veel van bewaard. Zo is Hancock Shaker Village, nabij Pittsfield, Massachusetts, nu een living museum; een museum omdat er geen Shaker meer rondloopt en toch levend omdat vrijwilligers demonstreren hoe het leven hier vroeger toeging. Met enige verbeeldingskracht kun je in Hancock je voorstellen hoe het er hier twee eeuwen geleden aan toeging.




slider_rethink

zondag 12 januari 2014

Mijn vorderingen

Terwijl ik langzaam het 1:24 minatuur werken onder de knie begin te krijgen, heb ik de laatste weken toch ook wel weer gezocht naar extra informatie en foto's.


De werktekening.
De tekening van een aanpassing van de Woodyard Cottage begint langzaam vorm te krijgen. Een aantal malen de inrichting van het huisje alweer veranderd. Ik wil het op papier eerst goed hebben voor ik echt de zaag in het hout ga zetten. Ik heb inmiddels een globale indeling gemaakt. Bij de voordeur kom je binnen. Rechts een werkplaats voor het vervaardigen van kleding en overige handwerkartikelen. Halverwege de gang links ga je de woonkamer in. En aan het eind van de gang kun je de trap op boven, waar 2 slaapkamer op een open zolder gemaakt zullen worden. De keuken volgt achter de werkkamer ter hoogte van de trap en vanuit de keuken stap je naar buiten, waar nog een buitentoilet gemaakt wordt.
Alles in alle natuurlijk eenvoud, zoals de shakers dit ook deden....


Borduurkleed
Mijn zus Helma bood aan om voor mijn 50e verjaardag een vloerkleed te borduren. Ik heb een mooi vloerkleed gezien met als basis kleur groen. Ik hoop dat ze deze voor de woonkamer van mijn Shakerhuis wil gaan maken.


Meubeltjes maken
Tijdens de knutselavonden bij Willem & Willy houd ik me nog steeds aan de afspraak om met de meubeltjes bezig te zijn. Eerst gebruikte ik 2 mm beukentriplex voor de meubeltjes, maar ik heb op de beurs in Apeldoorn ook 2 mm Lindehout gevonden. Erg mooi om mee te werken, dus ik ben maar weer overnieuw begonnen met het maken van de meubeltjes.


Met houtfineer probeer ik de Shakerdozen te maken, maar dit is in 1:24 erg moeilijk om te doen, omdat het fineer wel buigzaam is, maar niet zo gewillig als dat ik wil, en daarnaast het natuurlijk erg klein moet worden. Ik geef niet op. Ik ben nu op zoek naar Houtpapier, mogelijk werkt dit beter.


Foto's over mijn vorderingen volgen later op mijn blog.